غزلیات

شمارهٔ ۱۲۴ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خطت گرد لب آن مشکین نبات است

که رسته بر لب آب حیات است

۱

به هر کس دارد آن چشم التفاتی

به حال ما چرا بی التفات است

۲

به راه کعبه وصلت دو چشمم

یکی چون دجله وان دیگر فرات است

۳

زکات لب بده ای نامسلمان

که یک رکن از مسلمانی زکات است

۴

به قتل من براتی دارد از مشک

رخت کز وی نه امکان نجات است

۵

لبت آمد نگینی لعل کز خط

سیه کرده پی مهر برات است

۶

ز سعدی نیست تا جامی جز این فرق

که یکسر شعر جامی طیبات است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: استقافیه: ـات۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. التفاتیاست
  3. چشمماست
  4. نامسلماناست
  5. مشکاست
  6. خطاست
  7. فرقاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱٬۰۱۵ شعر) قرار دارد.