غزلیات

شمارهٔ ۱۲۵ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ابروی خوشت که ماه عید است

انگشت‌ نمای اهل دید است

۱

از روی تو عید عاشقان را

صبحی به مبارکی دمیده‌ست

۲

هر سال یکیست عید روزه

ما را همه روزه از تو عید است

۳

شد عید من از رخت خجسته

زین عید خجسته‌تر که دیده‌ست؟

۴

گفتی ز غمت به جان رسانم

عیدی ز توام همین رسیده‌ست

۵

خیاط زمانه خلعت لطف

بر قامت دلکشت بریده‌ست

۶

بی وعده وصل مژده عید

بر جامی خسته دل وعید است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـست۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. رادمیده‌ست
  3. روزهاست
  4. خجستهدیده‌ست
  5. رسانمرسیده‌ست
  6. لطفبریده‌ست
  7. عیداست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱٬۰۱۵ شعر) قرار دارد.