غزلیات

شمارهٔ ۳۹۱ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل

گر یار ما را پروای یاران

زین گونه باشد ای وای یاران

۱

آن غیرت حور از در درآمد

شد رشک جنت مأوای یاران

۲

جز اشک سیم و وجه زر از وی

سودی ندارد سودای یاران

۳

گر خود نخواندی هرگز نبودی

رفتن بدان کو یارای یاران

۴

آن فتنه هرجا بنموده بالا

بالا گرفته غوغای یاران

۵

بیگانه برمن آرد ترحم

از بس که گشتم رسوای یاران

۶

جامی ندارد در سر هوایی

جز سر نهادن در پای یاران

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: یارانقافیه: ـای۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«یاران» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. یارانیاران
  2. درآمدیاران
  3. وییاران
  4. نبودییاران
  5. بالایاران
  6. ترحمیاران
  7. هوایییاران

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۳ شعر) قرار دارد.