ساقی ما که دی به کف می داشت
جام می مستی از لب وی داشت
۱هستی ما به باد مستی رفت
بس که می زان دو لب پیاپی داشت
۲گل ندارد ز شبنم سحری
آن لطافت که رویش از خوی داشت
۳از مؤذن نشد دلی زنده
همه شب گرچه بانگ یا حی داشت
۴ماند شیخ از جواب بانگ نماز
صبحدم بس که گوش در نی داشت
۵کی به مقصد رسد چو زاهد را
لاشه ای سعی حکم لاشی داشت
۶سوخت جامی ز داغ عشق و نگفت
کز کی آن داغ بود و تا کی داشت
۷
