غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۸۲ خاقانی

شاعر
خاقانی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

آن کو چو تو دلربای دارد

بر فرق زمانه پای دارد

۱

سخت آباد است خانهٔ حسن

تا روی تو کدخدای دارد

۲

خوش عطاری است باد شب‌گیر

تا زلف تو مشک‌سای دارد

۳

جان کز تو در این مقام دور است

آهنگِ دگر سرای دارد

۴

هیهات که روی دل‌ربایت

با ما به وصال رای دارد

۵

سلطان سعادت آنچنان نیست

که‌اندیشهٔ هر گدای دارد

۶

خاقانی از آسمان گذشته است

تا خاک در تو جای دارد

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: داردقافیه: ـای۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«دارد» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. دارددارد
  2. حسندارد
  3. شب‌گیردارد
  4. استدارد
  5. دل‌ربایتدارد
  6. نیستدارد
  7. استدارد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ خاقانی

۱٬۳۶۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۰۱ شعر) قرار دارد.