مهترا بلبل انسی پس از این
بجز از دست ادب دانه مخور
۱فی‌المثل تو خود اگر آب خوری
جز ز جوی دل فرزانه مخور
۲به سفر سفره گزین خوان چه مخواه
مرد خوان باش غم خانه مخور
۳حصه‌ای زین دل آبادتر است
غصهٔ عالم ویرانه مخور
۴عاقل شیر دلی باده مگیر
حض خرگوش به پیمانه مخور
۵ز آب آن میوه که روباه خورد
آب کون سگ دیوانه مخور
۶عارفانه بزی اندر ره شرع
از اباحت دم فرغانه مخور
۷آشنای دل بیگانه شدی
آب و نان از در بیگانه مخور
۸مادر روزی ار افگانه فکند
غم مبر انده افگانه مخور
۹آز چون نیست در سفله مزن
موی چون نیست غم شانه مخور
۱۰همچنین در پی یاران می‌باش
یار یارا زن و بهنانه مخور
۱۱گفتی ار من به معسکر برسم
نان ترکان خورم آن خانه مخور
۱۲نان ترکان مخور و بر سر خوان
به ادب نان خور و ترکانه مخور
۱۳
