رحم کن رحم، نظر بازمگیر
لطف کن لطف، خبر بازمگیر
۱گیرم آتش زده‌ای در جانم
آخر آبم ز جگر بازمگیر
۲گر به مستی سخنی گفتم، رفت
سخن رفته ز سر بازمگیر
۳گنهِ کرده به ناکرده شمار
عذر بپذیر و نظر بازمگیر
۴گلبن مهر تو در باغ دل است
آب از آن گلبن‌ِ تر بازمگیر
۵از چو من هندُوَک حلقه به گوش
گر کُله نیست کمر بازمگیر
۶آخر آن بوسه که روزی دادی
داده را روز دگر بازمگیر
۷گر زکاتی به مُحرم بدهی
چون خسیسان به صفر بازمگیر
۸های خاقانی میدان هواست
دل بدادی، سر و زر بازمگیر
۹
