بر سر من نامده است از تو جفاجوی‌تر
در همه عالم توئی از همه بدخوی‌تر
۱گیر که من نیستم هم ز خود انصاف ده
تا به جهان کس شنید از تو جفاجوی‌تر
۲هستی خورشید حسن لاجرم از وصل تو
هرکه به نزدیک‌تر از تو سیه روی‌تر
۳گفتم هستی چو گل هم خوش و هم بی‌وفا
لیک نگفتم که هست گل ز تو خوشبوی‌تر
۴بود گناه من آنک با تو یگانه شدم
نیست مرا ز آب چشم هیچ گنه‌شوی‌تر
۵تا دل من سوی توست بارگه صبر من
هست به کوی عدم بلکه از آنسوی‌تر
۶در صف عشاق تو کمتر خاقانی است
لیک به وصف تو در، اوست سخنگوی‌تر
۷
