بخش
رباعیات خاقانی
این بخش از «دیوان اشعار» خاقانی است و ۳۵۱ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۳۵۱).
- مورد منتشرشده
- ۳۵۱
- صفحه
- ۲۲
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۶۵رباعی شمارهٔ ۶۵خاقانی را گلی به چنگ افتاده استکز غالیه خالش چو سنگ افتاده استخواندن رباعی ‹
- ۶۶رباعی شمارهٔ ۶۶در بخشش حسن آن رخ و زلفی که تو راستیک قسم فتادند چنان کایزد خواستخواندن رباعی ‹
- ۶۷رباعی شمارهٔ ۶۷چون سوی تو نامه‌ای نویسم ز نخستیا از پی قاصدی کمر بندم چستخواندن رباعی ‹
- ۶۸رباعی شمارهٔ ۶۸نور رخ تو طلسم خورشید شکستخورشید ز شرم سایه از خلق گسستخواندن رباعی ‹
- ۶۹رباعی شمارهٔ ۶۹آن ماه دوهفته کرده عمدا هر هفتآمد بر خاقانی و عذرش پذرفتخواندن رباعی ‹
- ۷۰رباعی شمارهٔ ۷۰عشقی که ز من دود برآورد این استخون می‌خورم و به عشق درخورد این استخواندن رباعی ‹
- ۷۱رباعی شمارهٔ ۷۱از کوههٔ چرخ مملکت مه درگشتوز گوشهٔ نطع مکرمت شه درگشتخواندن رباعی ‹
- ۷۲رباعی شمارهٔ ۷۲تب داشته‌ام دو هفته ای ماه دو هفتتبخال دمید و تب نهایت پذرفتخواندن رباعی ‹
- ۷۳رباعی شمارهٔ ۷۳از دست غم انفصال می‌جویی، نیستبا ماه نو اتصال می‌جویی، نیستخواندن رباعی ‹
- ۷۴رباعی شمارهٔ ۷۴آفاق به پای آه ما فرسنگی استوز نالهٔ ما سپهر دود آهنگی استخواندن رباعی ‹
- ۷۵رباعی شمارهٔ ۷۵بپذیر دلی را که پراکندهٔ توستبرگیر شکاری که هم افکندهٔ توستخواندن رباعی ‹
- ۷۶رباعی شمارهٔ ۷۶خاقانی! اگرچه عقل دست خَوش توستهم‌محرم عشق باش، که‌اندُه‌کش‌ِ توستخواندن رباعی ‹
- ۷۷رباعی شمارهٔ ۷۷آن غصه که او تکیه‌گه سلطان استبهتر ز چهار بالش شاهان استخواندن رباعی ‹
- ۷۸رباعی شمارهٔ ۷۸رخسار تو را که ماه و گل بندهٔ اوستلشکرگه آن زلف سر افکندهٔ اوستخواندن رباعی ‹
- ۷۹رباعی شمارهٔ ۷۹شب چون حُلی ستاره در هم پیوستماهم چو ستارگان، حلی‌ها بربستخواندن رباعی ‹
- ۸۰رباعی شمارهٔ ۸۰آن نرگس مخمور تو گلگون چون است؟بادام تو پسته‌وار پر خون چون است؟خواندن رباعی ‹