هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

رباعی ۸۱ خیام

شاعر
خیام
قالب
رباعی
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

روزی که نهالِ عمر من کنده ‌شود،

و اجزام ز یک‌ دگر پراکنده شود

گر زان‌ که صراحیی کُنند از گِل من،

حالی که ز باده پُر کنی زنده شود

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: شودقافیه: ـنده۳ از ۳ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«شود» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد
  • شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است

پایان مصرع‌ها

  1. کنده‌شودشود
  2. منشود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ خیام

۴۳۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] (۲۷ شعر) قرار دارد.