هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۸۲ خیام
* در پای اجل چو من سرافکنده شوم
وز بیخِ امیدِ عمر برکنده شوم
زینهار! گِلَم به جز صراحی نکنید
باشد که ز بوی مِی دمی زنده شوم
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- شومشوم
- نکنیدشوم
