دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
رباعی ۱۲۷ خیام
ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
کاو در غمِ ایّام نشیند دلتنگ
مِی خور تو در آبگینه با نالهٔ چنگ
زآن پیش که آبگینه آید بر سنگ!
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
کاو در غمِ ایّام نشیند دلتنگ
مِی خور تو در آبگینه با نالهٔ چنگ
زآن پیش که آبگینه آید بر سنگ!