دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
رباعی ۱۲۸ خیام
* از آمدنِ بهار و از رفتنِ دِی
اوراقِ وجودِ ما همی‌گردد طی
مِی خور، مخور اندوه که گفته است حکیم
غم‌های جهان چو زَهر و تِریاقش می
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- دیطی
- حکیممی
