بخش
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] خیام
این بخش از «ترانه‌های خیام (صادق هدایت)» خیام است و ۳۶ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۳۶).
- مورد منتشرشده
- ۳۶
- صفحه
- ۳
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱رباعی ۱۰۸از منزلِ کفر تا به دین، یک نفس استوز عالم شک تا به یقین، یک نفس استخواندن رباعی ‹
- ۲رباعی ۱۰۹شادی بطلب که حاصلِ عمر دمی استهر ذرّه ز خاکِ کیقُبادی و جَمی استخواندن رباعی ‹
- ۳رباعی ۱۱۰تا زُهره و مَهْ در آسمان گشته پدید،بهتر ز میِ ناب کسی هیچ ندیدخواندن رباعی ‹
- ۴رباعی ۱۱۱مهتاب به نور دامن شب بشکافتمِی نوش، دمی خوشتر از این نتْوان یافتخواندن رباعی ‹
- ۵رباعی ۱۱۲چون عهده نمی‌شود کسی فردا راحالی خوش کن تو این دلِ سودا راخواندن رباعی ‹
- ۶رباعی ۱۱۳این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد!دریاب دمی که با طَرَب می‌گذردخواندن رباعی ‹
- ۷رباعی ۱۱۴هنگام سپیده‌دم خروس سحریدانی که چرا همی‌کند نوحه‌گری؟خواندن رباعی ‹
- ۸رباعی ۱۱۵وقت سحر است، خیز ای مایهٔ نازنرمک‌نرمک باده خور و چنگ نوازخواندن رباعی ‹
- ۹رباعی ۱۱۶هنگام صَبوح ای صنمِ فرخْ‌پیبرساز ترانه‌ای و پیش آور میخواندن رباعی ‹
- ۱۰رباعی ۱۱۷صبح است، دمی بر می گلرنگ زنیموین شیشهٔ نام و ننگ بر سنگ زنیمخواندن رباعی ‹
- ۱۱رباعی ۱۱۸روزی‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سردابر از رُخِ گلزار همی‌شوید گَرْدخواندن رباعی ‹
- ۱۲رباعی ۱۱۹فصلِ گُل و طَرْفِ جویْبار و لبِ کِشْتبا یک دو سه تازه دلبری حورسرشتخواندن رباعی ‹
- ۱۳رباعی ۱۲۰بر چهرهٔ گُل نسیمِ نوروز خوش استدر صَحنِ چمن رویِ دل‌افروز خوش استخواندن رباعی ‹
- ۱۴رباعی ۱۲۱ساقی! گل و سبزه بس طربناک شده استدریاب که هفتهٔ دگر خاک شده استخواندن رباعی ‹
- ۱۵رباعی ۱۲۲چون لاله به نوروز قَدَح گیر به دستبا لاله‌رخی اگر تو را فرصت هستخواندن رباعی ‹
- ۱۶رباعی ۱۲۳* هر گه که بنفشه جامه در رنگ زنددر دامنِ گل بادِ صبا چنگ زندخواندن رباعی ‹