بخش
از ازل نوشته [۳۴-۲۶] خیام
این بخش از «ترانه‌های خیام (صادق هدایت)» خیام است و ۹ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۹).
- مورد منتشرشده
- ۹
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱رباعی ۲۶بر لوحْ نشانِ بودنی‌ها بوده استپیوسته قلم ز نیک و بد فرسوده استخواندن رباعی ‹
- ۲رباعی ۲۷چون روزی و عمر، بیش و کم نتْوان کرد،خود را به کم و بیش دُژَم نتْوان کردخواندن رباعی ‹
- ۳رباعی ۲۸افلاک که جز غم نفزایند دگرنَنْهَند به جا تا نربایند دگرخواندن رباعی ‹
- ۴رباعی ۲۹ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی،وز هفت و چهار دایم اندر تَفْتی،خواندن رباعی ‹
- ۵رباعی ۳۰* تا خاکِ مرا به قالب آمیخته‌اند،بس فتنه که از خاک برانگیخته‌اند؛خواندن رباعی ‹
- ۶رباعی ۳۱* تا کی ز چراغِ مسجد و دودِ کُنِشْت؟تا کی ز زیانِ دوزخ و سودِ بهشت؟خواندن رباعی ‹
- ۷رباعی ۳۲* ای دل چو حقیقتِ جهان هست مَجازچندین چه بَری خواری از این رنجِ دراز؟خواندن رباعی ‹
- ۸رباعی ۳۳در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی:حُکمی که قضا بُوَد ز من می‌دانی؟خواندن رباعی ‹
- ۹رباعی ۳۴نیکی و بدی که در نهادِ بشر استشادی و غمی که در قضا و قدر استخواندن رباعی ‹