دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
رباعی ۱۳۹ خیام
لب بر لب کوزه بردم از غایتِ آز
تا زو طلبم واسطهٔ عمرِ دراز
لب بر لب من نهاد و می‌گفت به راز:
«می خور که بدین جهان نمی‌آیی باز!»
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- آزدراز
- رازباز
