دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
رباعی ۱۴۰ خیام
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باش
با لالهرخی اگر نشستی، خوش باش
چون عاقبتِ کار جهان نیستی اَست
انگار که نیستی، چو هستی، خوش باش
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- باشباش
- استباش
