غزلیاتغزل شمارهٔ ۱۰۵۲ مولاناشاعرمولانامجموعهغزلیاتقالبغزلوزنمفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویرینوریست میان شعر احمراز دیده و وهم و روح برتر۱خواهی خود را بدو بدوزیبرخیز و حجاب نفس بردر۲آن روح لطیف صورتی شدبا ابرو و چشم و رنگ اسمر۳بنمود خدای بی چگونهبر صورت مصطفی پیمبر۴آن صورت او فنای صورتوان نرگس او چو روز محشر۵هر گه که به خلق بنگریدیگشتی ز خدا گشاده صد در۶چون صورت مصطفی فنا شدعالم بگرفت الله اکبر۷
