غزل شمارهٔ ۱۱۵ مولانا

ردیف احتمالی: هاقافیه: ـان۱۲ از ۱۳ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ها» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

• پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
• ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد
• برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

1. جان‌هاروان‌ها
2. داریمزیان‌ها
3. غمزهکمان‌ها
4. نهادیدهان‌ها
5. کلیدیجهان‌ها
6. ماییمیان‌ها
7. بی‌نشانیتنشان‌ها
8. برونیگمان‌ها
9. نهانینهان‌ها
10. دنیاآن‌ها
11. شکرریزچنان‌ها
12. شدآسمان‌ها
13. عصمتزبان‌ها

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.