غزلیاتغزل شمارهٔ ۱۲۸ مولاناشاعرمولانامجموعهغزلیاتقالبغزلوزنمفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریما را سفری فتاد بیماآن جا دل ما گشاد بی‌ما۱آن مه که ز ما نهان همیشدرخ بر رخ ما نهاد بی‌ما۲چون در غم دوست جان بدادیمما را غم او بزاد بی‌ما۳ماییم همیشه مست بیمیماییم همیشه شاد بی‌ما۴ما را مکنید یاد هرگزما خود هستیم یاد بی‌ما۵بی ما شده‌ایم شاد گوییمای ما که همیشه باد بی‌ما۶درها همه بسته بود بر مابگشود چو راه داد بی‌ما۷با ما دل کیقباد بندهستبندهست چو کیقباد بی‌ما۸ماییم ز نیک و بد رهیدهاز طاعت و از فساد بی‌ما۹
