غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

کو مطرب عشق چست دانا

کز عشق زند نه از تقاضا

۱

مردم به امید و این ندیدم

در گور شدم بدین تمنا

۲

ای یار عزیز اگر تو دیدی

طوبی لک یا حبیب طوبی

۳

ور پنهانست او خضروار

تنها به کناره‌های دریا

۴

ای باد سلام ما بدو بر

کاندر دل ما از اوست غوغا

۵

دانم که سلام‌های سوزان

آرد به حبیب عاشقان را

۶

عشقیست دوار چرخ نه از آب

عشقیست مسیر ماه نه از پا

۷

در ذکر به گردش اندرآید

با آب دو دیده چرخ جان‌ها

۸

ذکرست کمند وصل محبوب

خاموش که جوش کرد سودا

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـا۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. داناتقاضا
  2. ندیدمتمنا
  3. دیدیطوبی
  4. خضرواردریا
  5. برغوغا
  6. سوزانرا
  7. آبپا
  8. اندرآیدجان‌ها
  9. محبوبسودا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.