من خفته وشم اما بس آگه و بیدارم
هر چند که بی‌هوشم در کار تو هشیارم
۱با شیره فشارانت اندر چرش عشقم
پای از پی آن کوبم کانگور تو افشارم
۲تو پای همی‌بینی و انگور نمی‌بینی
بستان قدحی شیره دریاب که عصارم
۳اندر چرش جان آ گر پای همی‌کوبی
تا غوطه خورم یک دم در شیره بسیارم
۴زین باده نگردد سر زین شیره نشورد دل
هین چاشنیی بستان زین باده که من دارم
۵زین باده که داری تو پیوسته خماری تو
دانم که چه داری تو در روت نمی‌آرم
۶دامی که درافتادی بنگر سوی دام افکن
تا ناظر حق باشی ای مرغ گرفتارم
۷دام ار تک چه باشد فردوس کند حقش
ور خار خسک باشد حق سازد گلزارم
۸آن دم که به چاه آمد یوسف خبرش آمد
که کار تو می سازد ای خسته بیمارم
۹داروی تو می کوبم خرگاه تو می روبم
از ضد ضدش انگیزم من قادر و قهارم
۱۰گویم به حجر حی شو گویم به عدم شیء شو
گویم به چمن دی شو داری عجب اقرارم
۱۱شمس الحق تبریزی تو روشنی روزی
و اندر پی روز تو من چون شب سیارم
۱۲
