غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۷۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

جانم به فدا بادا آن را که نمی‌گویم

آن روز سیه بادا کو را بنمی‌جویم

۱

یک باره شوم رسوا در شهر اگر فردا

من بر در دل باشم او آید در کویم

۲

گفتم صنم مه رو گه گاه مرا می‌جو

کز درد به خون دل رخساره همی‌شویم

۳

گفتا که تو را جستم در خانه نبودی تو

یا رب که چنین بهتان می گوید در رویم

۴

یک روز غزل گویان والله سپارم جان

زیرا که چو مو شد جان از بس که همی‌مویم

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـویم۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. نمی‌گویمبنمی‌جویم
  2. فرداکویم
  3. می‌جوهمی‌شویم
  4. تورویم
  5. جانهمی‌مویم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.