غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۳۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بیا تا قدرِ یکدیگر بدانیم

که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم

۱

چو مؤمن آینه‌یْ مؤمن یقین شد

چرا با آینه ما روگرانیم؟

۲

کریمان جان فدایِ دوست کردند

سگی بگذار، ما هم مردمانیم

۳

فسون قل اعوذ و قل هو الله

چرا در عشق همدیگر نخوانیم؟

۴

غرض‌ها تیره دارد دوستی را

غرض‌ها را چرا از دل نرانیم؟

۵

گهی خوشدل شوی از من که میرم

چرا مرده‌پرست و خصمِ جانیم؟

۶

چو بعدِ مرگ خواهی آشتی کرد

همه عمر از غمت در امتحانیم

۷

کنون پندار مُردم، آشتی کن

که در تسلیم، ما چون مردگانیم

۸

چو بر گورم بخواهی بوسه دادن

رُخم را بوسه ده، کاکنون همانیم

۹

خمش کن مرده‌وار ای دل، ازیرا

به هستی متهم ما زین زبانیم

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـانیم۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بدانیمنمانیم
  2. شدروگرانیم
  3. کردندمردمانیم
  4. اللهنخوانیم
  5. رانرانیم
  6. میرمجانیم
  7. کردامتحانیم
  8. کنمردگانیم
  9. دادنهمانیم
  10. ازیرازبانیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.