غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۱ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)

چو فرستاد عنایت، به زمین مشعله‌ها را

که بدر پردهٔ تن را و ببین مشعله‌ها را

۱

تو چرا منکر نوری؟ مگر از اصل تو کوری؟

وگر از اصل تو دوری، چه از این مشعله‌ها را؟

۲

خردا! چند به هوشی، خردا چند بپوشی

تو عزب‌خانهٔ مه را، تو چنین مشعله‌ها را

۳

بنگر رزم جهان را، بنگر لشکر جان را

که به مردی بگشادند، کمین مشعله‌ها را

۴

تو اگر خواب درآیی، ور از این باب درآیی

تو بدانی و ببینی، به یقین، مشعله‌ها را

۵

تو صلاح دل و دین را چو بدان چشم ببینی

به خدا روح امینی و امین مشعله‌ها را

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: مشعله‌ها راقافیه: ـین۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«مشعله‌ها را» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. رارا
  2. کوریرا
  3. بپوشیرا
  4. رارا
  5. درآییرا
  6. ببینیرا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.