غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۲۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

دیر آمده‌ای مرو شتابان

ای رفتن تو چو رفتن جان

۱

دیر آمدن و شتاب رفتن

آیین گل است در گلستان

۲

گفتی چونی چنانک ماهی

افتاده میان ریگ سوزان

۳

چون باشد شهر شهریارا

بی دولت داد و عدل سلطان

۴

من بی‌تو نیم ولیک خواهم

آن باتویی که هست پنهان

۵

شب پرتو آفتاب هم هست

خاصه به تموز گرم و تفسان

۶

قانع نشود به گرمی او

جز خفاشی ز بیم مرغان

۷

گرمی خواهند و روشنی هم

مرغان که معودند با آن

۸

ما وصف دو جنس مرغ گفتیم

بنگر ز کدامی ای غزل خوان

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـان۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. شتابانجان
  2. رفتنگلستان
  3. ماهیسوزان
  4. شهریاراسلطان
  5. خواهمپنهان
  6. هستتفسان
  7. اومرغان
  8. همآن
  9. گفتیمخوان

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.