غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۲۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ما شادتریم یا تو ای جان

ما صافتریم یا دل کان

۱

در عشق خودیم جمله بی‌دل

در روی خودیم مست و حیران

۲

ما مستتریم یا پیاله

ما پاکتریم یا دل و جان

۳

در ما نگرید و در رخ عشق

ما خواجه عجبتریم یا آن

۴

ایمان عشق است و کفر ماییم

در کفر نگه کن و در ایمان

۵

ایمان با کفر شد هم آواز

از یک پرده زنند الحان

۶

دانا چو نداند این سخن را

پس کی رسد این سخن به نادان

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـان۶ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. جانکان
  2. بی‌دلحیران
  3. پیالهجان
  4. عشقآن
  5. ماییمایمان
  6. آوازالحان
  7. رانادان

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.