غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۷۱ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فع مفتعلن فع

هر چه کنی تو کرده من دان

هر چه کند تن کرده بود جان

۱

چشم منی تو گوش منی تو

این دو بگفتم باقی می‌دان

۲

گر به جهان آن گنج نبودی

بهر چه بودی خانه ویران

۳

گنج طلب کن ای پدر من

دست بجنبان دست بجنبان

۴

بوی خوش او رهبر ما شد

تا گل و ریحان تا گل و ریحان

۵

ذره به ذره مشتریندت

گوهر خود را هین مده ارزان

۶

موش درآید گربه درآید

گر بگشایی تو سر انبان

۷

عشق چو باشد کم نشود جان

دور مبادا سایه جانان

۸

باقی این را هم تو بگویی

ای مه مه رو زهره تابان

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. دانجان
  2. تومی‌دان
  3. نبودیویران
  4. منبجنبان
  5. شدریحان
  6. مشتریندتارزان
  7. درآیدانبان
  8. جانجانان
  9. بگوییتابان

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.