غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۷۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

یا تو ترش کرده رو! مایه ده شکّران

تنگ شکر می‌کشد تا بنهد در میان

۱

سرکه فروشان هلا! سرکه بریزید زود

تا که عسل پر کند آن شهِ شکّرلبان

۲

سرکهٔ نه ساله را بهر خدا را بریز

چونک بریزی بیا تا دهمت من نشان

۳

طوطی جان تو را سرکه نوا کی دهد؟!

بلبل مست تو را شرط بود گلستان

۴

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـان۴ از ۴ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است

پایان مصرع‌ها

  1. شکرانمیان
  2. زودشکرلبان
  3. بریزنشان
  4. دهدگلستان

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.