غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۸۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فع مفتعلن فع

جان من‌ست او هی مزنیدش

آن من‌ست او هی مبریدش

۱

آب من‌ست او، نان من‌ست او

مثل ندارد باغ امیدش

۲

باغ و جنانش، آب روانش

سرخی سیبش، سبزی بیدش

۳

متصل‌ست او، معتدل‌ست او

شمع دل‌ست او، پیش کشیدش

۴

هر که ز غوغا، وز سر سودا

سر کشد این جا، سر ببریدش

۵

هر که ز صهبا، آرد صفرا

کاسهٔ سکبا، پیش نهیدش

۶

عام بیاید، خاص کنیدش

خام بیاید، هم بپزیدش

۷

نک شه هادی، زان سوی وادی

جانب شادی، داد نویدش

۸

داد زکاتی، آب حیاتی

شاخ نباتی تا به مزیدش

۹

باده چو خورد او، خامش کرد او

زحمت برد او تا طلبیدش

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیدش۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. مزنیدشمبریدش
  2. اوامیدش
  3. روانشبیدش
  4. اوکشیدش
  5. سوداببریدش
  6. صفرانهیدش
  7. کنیدشبپزیدش
  8. وادینویدش
  9. حیاتیمزیدش
  10. اوطلبیدش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.