غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۴۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای دیده راست راست دیده

چون دیده تو کجاست دیده

۱

آن قطره بی‌وفا چه دیده‌ست

بحر گهر وفاست دیده

۲

اجری خور توتیا چه بیند

اجری ده توتیاست دیده

۳

ای آنک ز روز و شب برونی

روز و شب مر تو راست دیده

۴

در پرتو آفتاب رویت

در رقص چو ذره‌هاست دیده

۵

بد بی‌تو دو دیده دشمن جان

اکنون ز تو جان ماست دیده

۶

ای دیده تان چو دل پریشان

در عین دل شماست دیده

۷

هر دیده جدا جدا از آن است

کز دیده ما جداست دیده

۸

چون دیده خدای را ببیند

گویی که مگر خداست دیده

۹

چون دیده کوه بر حق افتاد

از هر سنگیش خاست دیده

۱۰

زر شد همه کوه از تجلی

یعنی همه کیمیاست دیده

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: دیدهقافیه: ـاست۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دیدهدیده
  2. دیده‌ستدیده
  3. بینددیده
  4. برونیدیده
  5. رویتدیده
  6. جاندیده
  7. پریشاندیده
  8. استدیده
  9. ببینددیده
  10. افتاددیده
  11. تجلیدیده

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.