غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۴۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

روز طرب است و سال شادی

کامروز به کوی ما فتادی

۱

تاریکی غم تمام برخاست

چون شمع در این میان نهادی

۲

اندیشه و غم چه پای دارد

با آن قدح وفا که دادی

۳

ای باده تو از کدام مشکی

وی مه به کدام ماه زادی

۴

مستی و خوشی و شادکامی

سلطان دلی و کیقبادی

۵

و آن عقل که کدخدای غم بود

از ما ستدی به اوستادی

۶

شاباش که پای غم ببستی

صد گونه در طرب گشادی

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـادی۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. شادیفتادی
  2. برخاستنهادی
  3. دارددادی
  4. مشکیزادی
  5. شادکامیکیقبادی
  6. بوداوستادی
  7. ببستیگشادی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.