غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۴۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

آخر گل و خار را بدیدی

روز و شب تار را بدیدی

۱

بس نقش و نگار درشکستی

تا نقش و نگار را بدیدی

۲

از عالم خاک برگذشتی

و آن گرد و غبار را بدیدی

۳

می‌خند چو گل در این گلستان

کان جان بهار را بدیدی

۴

بی کار شدی ز کار عالم

چون حاصل کار را بدیدی

۵

چون باده ساقی اندرآمیز

چون رنج خمار را بدیدی

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: را بدیدیقافیه: ـار۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بدیدیبدیدی
  2. درشکستیبدیدی
  3. برگذشتیبدیدی
  4. گلستانبدیدی
  5. عالمبدیدی
  6. اندرآمیزبدیدی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.