غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۱۱۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مستفعلن فعلن مستفعلن فعلن (بسیط مخبون)

عشق تو خواند مرا کز من چه می‌گذری

نیکو نگر که منم آن را که می‌نگری

۱

من نزل و منزل تو من برده‌ام دل تو

گر جان ز من بِبُری واللَّه که جان نَبَری

۲

این شمع و خانه منم این دام و دانه منم

زین دام بی‌خبری چون دانه می‌شمری

۳

دوری ز میوه ما چون برگ می‌طلبی

دوری ز شیوه ما زیرا که شیوه گری

۴

اندر قیامت ما هر لحظه حشر نوست

زین حشر بی‌خبرند این مردم حشری

۵

ارواح بر فلک‌اند پران به قول نبی

ارواح امتنانی طائر خضری

۶

ز آن طالب فلکند کز جوهر ملکند

انظر الی ملک فی صورت البشری

۷

این روح گرد بدن چون چرخ گرد زمین

فالجسم جامده و الروح فی السفری

۸

زین برج‌ها بگذر چون همپر ملکی

و اطلع علی افق کالشمس و القمری

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـری۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. می‌گذریمی‌نگری
  2. تونبری
  3. منممی‌شمری
  4. می‌طلبیگری
  5. نوستحشری
  6. نبیخضری
  7. ملکندالبشری
  8. زمینالسفری
  9. ملکیالقمری

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.