غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۱۱۳ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
متفاعلاتن متفاعلاتن

نه ز عاقلانم که ز من بگیری

خردم تو بردی، چه ز من بگیری؟!

۱

نخرم فلک را، بدو حسبه والله

من اگر حقیرم، نکنم حقیری

۲

چو گشاده دستم، چو ز باده مستم

بده ای برادر قدح فقیری

۳

نه حیات خواهم، نه زکات خواهم

که اگر بمیرم، نکنم امیری

۴

چو تو عقل داری، بگریز از من

هله دور از من، مکن این دلیری

۵

وگر آشنایی، تو دو چشم مایی

کنمت غلامی، اگرم پذیری

۶

چه شود محمد! که شبی نخسبی؟!

طرب اندر آیی نکنی زحیری؟!

۷

تو بیار ساقی! ز شراب باقی

که لطیف خویی، و شه شهیری

۸

ز جفای مستان، نروی ز دستان

که لطیف کیشی، نه چو زخم تیری

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیری۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بگیریبگیری
  2. واللهحقیری
  3. مستمفقیری
  4. خواهمامیری
  5. مندلیری
  6. ماییپذیری
  7. نخسبیزحیری
  8. باقیشهیری
  9. دستانتیری

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.