غزلیاتغزل شمارهٔ ۳۷۴ مولاناشاعرمولانامجموعهغزلیاتقالبغزلوزنمفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریپرسید کسی که ره کدامستگفتم کاین راه تَرک کامست۱ای عاشق شاه دان که راهتدر جست رضای آن همامست۲چون کام و مراد دوست جوییپس جست مراد خود حرامست۳شد جملهٔ روح، عشق محبوبکاین عشق صوامع کرامست۴کم از سر کوه نیست عشقشما را سر کوه این تمامست۵غاری که در اوست یار عشقستجان را ز جمال او نظامست۶هر چت که صفا دهد صوابستتعیین بنمی‌کنم کدامست۷خامش کن و پیر عشق را باشکاندر دو جهان تو را امامست۸
