غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۷۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

مر عاشق را ز ره چه بیمست

چون همره عاشق آن قدیمست

۱

از رفتن جان چه خوف باشد

او را که خدای جان ندیمست

۲

اندر سفرست لیک چون مه

در طلعت خوب خود مقیمست

۳

کی منتظر نسیم باشد

آن کس که سبکتر از نسیمست

۴

عشق و عاشق یکی‌ست ای جان

تا ظن نبری که آن دو نیمست

۵

چون گشت درست عشق عاشق

هم منعم خویش و هم نعیمست

۶

او در طلب چنین درستی

در پیش سهیل چون ادیمست

۷

چون رفت در این طلب به دریا

دری‌ست اگر چه او یتیمست

۸

ای دیده کرم ز شمس تبریز

مر حاتم را مگو کریمست

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیمست۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بیمستقدیمست
  2. باشدندیمست
  3. مهمقیمست
  4. باشدنسیمست
  5. جاننیمست
  6. عاشقنعیمست
  7. درستیادیمست
  8. دریایتیمست
  9. تبریزکریمست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.