غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۰۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

با تلخی معزولی میری بنمی ارزد

یک روز همی‌خندد صد سال همی‌لرزد

۱

خربندگی و آنگه از بهر خر مرده

بهر گل پژمرده با خار همی‌سازد

۲

زنهار نخندی تو تا اوت نخنداند

زیرا که همه خنده زین خنده همی‌خیزد

۳

ای روی ترش بنگر آن را که ترش کردت

تا او شکری شیرین در سرکه درآمیزد

۴

ای خسته افتاده بنگر که که افکندت

چون درنگری او را هم اوت برانگیزد

۵

گر زانک سگی خسبد بر خاک سر کویش

شیر از حذر آن سگ بگدازد و بگریزد

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـزد۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. ارزدهمی‌لرزد
  2. مردههمی‌سازد
  3. نخنداندهمی‌خیزد
  4. کردتدرآمیزد
  5. افکندتبرانگیزد
  6. کویشبگریزد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.