غزلیاتغزل شمارهٔ ۷۱۳ مولاناشاعرمولانامجموعهغزلیاتقالبغزلوزنمفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریساقی زان می که میچریدندبفزای که یارکان رسیدند۱مهمان بفزود می بیفزازان خنب که اولیا چشیدند۲زان می که ز بوش جمله ابدالدر خلق پدید و ناپدیدند۳ای ساقی خوب شکرللهکان روی نکوت را بدیدند۴ای آتش رخت سوز عشاقدر عشق تو رخت‌ها کشیدند۵ای پرده فروکشیده بنگرکز عشق چه پرده‌ها دریدند۶
