غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۲۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

از دلبر ما نشان کی دارد

در خانه مهی نهان کی دارد

۱

بی دیده جمال او کی بیند

بیرون ز جهان جهان کی دارد

۲

آن تیر که جان شکار آنست

بنمای که آن کمان کی دارد

۳

در هر طرفی یکی نگاریست

صوفی تو نگر که آن کی دارد

۴

این صورت خلق جمله نقش اند

هم جان داند که جان کی دارد

۵

این جمله گدا و خوشه چین اند

آن دست گهرفشان کی دارد

۶

قلاب شدند جمله عالم

آخر خبری ز کان کی دارد

۷

شادست زمان به شمس تبریز

آخر بنگر زمان کی دارد

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: کی داردقافیه: ـان۷ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«کی دارد» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. دارددارد
  2. بینددارد
  3. آنستدارد
  4. نگاریستدارد
  5. انددارد
  6. انددارد
  7. عالمدارد
  8. تبریزدارد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.