رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۹ مولانا
بر ظلمت شب خیمهٔ مهتاب زدی
میخفت خرد بر رخ او آب زدی
دادی همه را به وعده خواب خرگوش
وز تیغ فراق گردن خواب زدی
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- زدیزدی
- خرگوشزدی
