رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۲ مولانا
بنمای به من رخت بکن مردمی ای
تا لاف زنم که دیده‌ام خرمی ای
ای جان جهان از تو چه باشد کمی ای
کز دیدن تو شاد شود آدمی ای
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
- با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست
پایان مصرع‌ها
- ایای
- ایای
