بخش
ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب رودکی
این بخش از «مثنویها» رودکی است و ۴۳ مورد منتشرشده دارد (مثنوی ۴۳).
- مورد منتشرشده
- ۴۳
- صفحه
- ۳
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱۷پاره ۱۷کفیدش دل از غم، چون آن کفته نارکفیده شود سنگ تیمار خوارخواندن شعر ‹
- ۱۸پاره ۱۸درخش، ارنخندد به وقت بهارهمانا نگرید چنین ابر زارخواندن شعر ‹
- ۱۹پاره ۱۹به دامم نیامد بسان تو گوررهایی نیابی، بدین سان مشورخواندن شعر ‹
- ۲۰پاره ۲۰رسیدند زی شهر چندان فرازسپه خیمه زد در نشیب و فرازخواندن شعر ‹
- ۲۱پاره ۲۱چه خوش گفت مزدور با آن خدیش:مکن بد به کس، گر نخواهی به خویشخواندن شعر ‹
- ۲۲پاره ۲۲تن از خوی پر آب و دهان پر ز خاکزبان گشته از تشنگی چاک چاکخواندن شعر ‹
- ۲۳پاره ۲۳فگندند بر لاد پر نیخ سنگنکردند در کار موبد درنگخواندن شعر ‹
- ۲۴پاره ۲۴به یک باد اگر بیشتر تار رنگکه باشد که بیشی بود بی درنگخواندن شعر ‹
- ۲۵پاره ۲۵دو جوی روان از دهانش ز خلمدو خرمن زده بر دو چشمش ز خیمخواندن شعر ‹
- ۲۶پاره ۲۶بهارست همواره هر روزیمبه منکر فراوان، به معروف کمخواندن شعر ‹
- ۲۷پاره ۲۷مکن خویشتن از ره راست گمکه خود را به دوزخ بری بافدمخواندن شعر ‹
- ۲۸پاره ۲۸به دشت ار به شمشیر بگزاردمازان به که ماهی بیوباردمخواندن شعر ‹
- ۲۹پاره ۲۹اگر باشگونه بود پیرهنبود حاجت برکشیدن زتنخواندن شعر ‹
- ۳۰پاره ۳۰جگر تشنگانند بیتوشگانکه بیچارگانند و بیزاورانخواندن شعر ‹
- ۳۱پاره ۳۱وگر پهلوانی ندانی زبانورز رود را ماورالنهر دانخواندن شعر ‹
- ۳۲پاره ۳۲که هرگه که تیره بگردد جهانبسوزد چو دوزخ شود با درانخواندن شعر ‹
