قطعات

شمارهٔ ۱۵۲ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
قطعات
قالب
قطعه
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

شجر مقل در بیابان‌ها

نرسد هرگز آفتی به برش

۱

رطب از شاهدی و شیرینی

سنگ‌ها می‌زنند بر شجرش

۲

بلبل اندر قفس نمی‌ماند

سال‌ها، جز به علت هنرش

۳

زاغ ملعون از آن خسیس‌ترست

که فرستند باز بر اثرش

۴

وز لطافت که هست در طاووس

کودکان می‌کنند بال و پرش

۵

که شنیدی ز دوستان خدای

که نیامد مصیبتی به سرش؟

۶

هر بهشتی که در جهان خداست

دوزخی کرده‌اند بر گذرش

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـرش۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. بیابان‌هابرش
  2. شیرینیشجرش
  3. نمی‌ماندهنرش
  4. خسیس‌ترستاثرش
  5. طاووسپرش
  6. خدایسرش
  7. خداستگذرش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ قطعات (۲۲۸ شعر) قرار دارد.