غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۶۱ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

غباری بجا از زمین مانده است

بخاری ز چرخ برین مانده است

۱

ز گل خار مانده است و از می خمار

چه ها از که ها بر زمین مانده است

۲

پریده است عقل از سر مردمان

نگین خانه ها بی نگین مانده است

۳

به این تنگدستان ز ارباب حال

لباس فراخ آستین مانده است

۴

همین ریش و دستار و عرض شکم

بجا از بزرگان دین مانده است

۵

ز ازرق لباسان خورشید روی

همین یک سپهر برین مانده است

۶

منم صائب امروز بر لوح خاک

اگر یک سخن آفرین مانده است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: مانده استقافیه: ـین۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«مانده است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. خماراست
  3. مردماناست
  4. حالاست
  5. شکماست
  6. رویاست
  7. خاکاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.