غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۴۶۱ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

از حجاب عشق دل از وصل او نومید ماند

روی مه ناشسته در سرچشمه خورشید ماند

۱

عمر کوته می شود از دستگیری پایدار

در بساط زندگانی خضر از آن جاوید ماند

۲

بیقراری خاک را وقت است بردارد زجای

بس که در زیر زمین دلهای پرامید ماند

۳

از اثر دور نکونامان نمی گردد تمام

در جهان از فیض جام آوازه جمشید ماند

۴

ناخن تدبیر سر از کار ما بیرون نبرد

زیر ابر تیره پنهان این هلال عید ماند

۵

حسن نتوانست کردن خط مشکین را علاج

آخر این ابر تنک بر چهره خورشید ماند

۶

صائب از داغ عزیزان خضر روز خوش ندید

وای بر آن کس که در قید جهان جاوید ماند

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: ماندقافیه: ـید۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. ماندماند
  2. پایدارماند
  3. زجایماند
  4. تمامماند
  5. نبردماند
  6. علاجماند
  7. ندیدماند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.