به آیین تمام از خُم شراب صاف می‌آید
عجب فوج پریزادی ز کوه قاف می‌آید!
۱اگر از پرده شب ظلمت غفلت هوا گیرد
ز خط هم آن ستمگر بر سر انصاف می‌آید
۲مخور بر دل مرا تا برخوری از فکر رنگینم
که از مینای بر هم خورده می ناصاف می‌آید
۳اگر آب حیات معنیم ریزند در ساغر
به چشم وحشتم موج سراب لاف می‌آید
۴تراوش می‌کند خونین‌دلی از مهر خاموشی
که آهوی ختن را بوی مشک از ناف می‌آید
۵پرد از چهره رنگ بوالهوس از دیدن عاشق
زر مغشوش لرزان در کف صراف می‌آید
۶مرا دارد تماشای تو از گلزار مستغنی
کجا در دیده اهل بهشت اعراف می‌آید؟
۷به این آتش زبانی عاجزم در شکر بیدادش
دل من کی برون از عهده الطاف می‌آید؟
۸ز سنگ خاره دارم چار بالش چون شرر صائب
ز بس سنگ ملامت بر من از اطراف می‌آید
۹
