غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۴۰۸ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

گریه ابری است که از دامن دل می خیزد

آه گردی است که از رفتن دل می خیزد

۱

دم جان بخش به هر تیره درونی ندهند

این نسیمی است که از گلشن دل می خیزد

۲

زاهد خشک کجا، نغمه توحید کجا؟

این نوا از شجر ایمن دل می خیزد

۳

در حریم دل اگر ماهرخی مهمان نیست

این چه نورست که از روزن دل می خیزد؟

۴

هر حجابی که به علم نظر از پیش نخاست

به دو پیمانه می روشن دل می خیزد

۵

عشق درمان گرانجانی ما خواهد کرد

آخر این کوه غم از دامن دل می خیزد

۶

چشم بد دور ازان سلسله زلف دراز

که ز هر حلقه او شیون دل می خیزد

۷

منع صائب نتوان کرد ز فریاد و فغان

کاین نوایی است که از رفتن دل می خیزد

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: دل می خیزدقافیه: ـن۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. خیزدخیزد
  2. ندهندخیزد
  3. کجاخیزد
  4. نیستخیزد
  5. نخاستخیزد
  6. کردخیزد
  7. درازخیزد
  8. فغانخیزد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.