دل چِسان پیچد عنانِ آهِ دردآلود را؟
زآتشِ سوزان عنانداری نیاید دود را
۱تشنگی در خواب ممکن نیست کم گردد ز آب
نیست سیرابی ز خون آن چشمِ خواب‌آلود را
۲از نصیحت خشکیِ سودا نگردد بر‌طرف
برنیارد آتشِ سوزان ز خامی عود را
۳مردمِ کم‌مایه را اسراف برقِ خرمن است
حفظ کن از پوچ‌گویی‌ها دَمِ معدود را
۴وقتِ بی‌برگی شود گوهرفشان از اشک، تاک
تنگدستی مانعِ ریزش نگردد جود را
۵حلقهٔ خط، چشمِ حیران شد به دورِ عارضش
آه ازین آتش که در زنجیر دارد دود را
۶سبز گردد از بناگوشِ بتان پیش از ذَقَن
خطِ عنبرفام، حسنِ عاقبت محمود را
۷شیشهٔ خشک است صائب در مذاقش آبِ خضر
هر که بوسیده است لب‌های شراب‌آلود را
۸
