غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۲۳۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل

آتش بیطاقتی بالا گرفت از جان گل

۱

رخنه ای تا هست فیض آفتاب حسن هست

بلبل ما در قفس مست است از احسان گل

۲

بلبلان را در میان آب و آتش غوطه داد

گریه رسوای شبنم خنده پنهان گل

۳

حسن می باید که باشد عشق گو هرگز مباش

صد قفس بال و پر بلبل بلا گردان گل

۴

ای نسیم مرگ با باد خزان همراه باش

عندلیب ما ندارد طاقت هجران گل

۵

یاد ایامی که می بست از محبت باغبان

گوشه دامان ما بر گوشه دامان گل

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: گلقافیه: ـان۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«گل» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. گلگل
  2. هستگل
  3. دادگل
  4. مباشگل
  5. باشگل
  6. باغبانگل

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.